
کتاب «توهم در اندیشه انسان» اثری ژرف، انتقادی و فلسفی از علیرضا غلامی است که با نگاهی بیپرده، به بررسی ریشههای شکلگیری باورهای دینی، ایدئولوژیک و ساختارهای ذهنی بشر پرداخته است. محتوای این کتاب، ساختارشکن، روشنگر و فلسفی است. پس باید تصویری برای جلد آن برگزید که تمام این ویژگیها را در یک قاب به نمایش بگذارد. در سرتاسر تاریخ، انسان همواره در جستوجوی معنا بوده است. میل به دانستن، کشف حقیقت و توضیح ناشناختهها، او را به سوی ساختن نظامهای فکری و عقیدتی سوق داده است. اما این مسیر همیشه بر پایه عقلانیت محض نبوده است. بسیاری از باورها و عقاید، نه از سر آگاهی و تجربه، بلکه از دل ترس، ناآگاهی و تقلید شکل گرفتهاند. «توهم در اندیشه انسان» کاوشی است در ریشههای این باورها، بررسی انگیزههای روانشناختی و اجتماعی که موجب پذیرش بیچونوچرای آنها شدهاند و در نهایت، تلاشی برای روشن ساختن حقیقتهایی که غالباً زیر انبوهی از پیشفرضها مدفون شدهاند. از منظر فلسفی، یکی از مهمترین پرسشهایی که همواره ذهن متفکران را به خود مشغول کرده، این است که چگونه میتوان به حقیقت دست یافت؟ آیا باورهای ما بازتابی از واقعیتاند یا صرفاً انعکاسی از محیط اجتماعی، فرهنگی و تاریخی ما هستند؟ این کتاب با بررسی مکاتب فکری گوناگون، از شکگرایی یونانی تا ماتریالیسم علمی، نشان میدهد که چگونه ذهن انسان، تحت تأثیر نیروهای بیرونی، مستعد پذیرش توهمات و خطاهای شناختی است. این بررسی نهتنها به فهم عمیقتر ما از سازوکارهای اندیشه کمک میکند، بلکه راههایی برای مقابله با این خطاها و حرکت به سوی تفکری آزاد و آگاهانه ارائه میدهد.
آگوست 18
