دوکاسترو با معرفی مفهوم «گرسنگی پنهان» نشان میدهد که چگونه میلیاردها انسان به ظاهر سیر میشوند اما به دلیل رژیم غذایی فاقد مواد حیاتی، بیصدا دچار فرسایش جسمی و فکری میگردند. او ریشه این فاجعه را در نظامهای استعماری و سیستم «تکمحصولی» میداند که زمینهای حاصلخیز جهان سوم را به جای تولید غذای بومی، به کشت محصولات تجاری و صادراتی مثل قهوه و شکر اختصاص دادهاند.
