کتابی که پیش رو دارید جز یکی از آثار پرفروش سال 2011، از طرف نیویورک‌تایمز و ساندی تایمز، معرفی ‌شده است.
این اثر حاصل تجربه‌ی سال‌ها حضور نویسنده در کنار بیماران آلزایمری است
و تاکنون به بیش از 30 زبان ترجمه ‌شده است.
داستان درباره‌ی فردی است که دچار بیماری نادری است که هربار بعد از اینکه از خواب بیدار می‌شود
تمام حوادث گذشته‌اش از حافظه‌اش پاک می‌شود
و تنها با نوشتن اتفاقات زندگی‌ در دفترچه یادداشت روزانه‌اش سعی در یادآوری گذشته‌‌ خود دارد.

نوشته احمد کسروی

این کتاب در ۱۵۸ ورق نوشته شده است و محتوای آن دارای هفت مقاله مفصل به قلم کسروی است که ناشر از نشریه پیمان انتخاب کرده است. این مقالات را کسروی در سال ۱۳۱۹ نوشته است. در این مقالات، کسروی هدف مبارزاتی خویش را بیان داشته است. به همین دلیل اشاره به برخی از فرازهای این کتاب، ما را در تحولات فکری وی در این تاریخ راهنمون خواهد بود.در مقاله اول ابتدا کسروی تاریخ اسلام را بطور خلاصه و فاضلانه‌ ای در ده قرن گذشته بررسی کرده و نتیجه گرفته است که در طول این مدت، آلودگی‌های فراوانی داخل دین اسلام شده است و به همین دلیل معتقد است که اسلام امروز را باید از آلودگی‌ها پاک گردانید: “با آن بد آموزیهای هزار ساله، و اندیشه‌ های آشفته کهن و نو بود که می ‌بایست بجنگ برخیزیم. در توده آلودگیهای بسیار در میان می‌دیدیم، واگر از هرآلودگی دیگر چشم پوشی توانستیم از بدی خویها و زشتی کردارها نتوانستیمی ولی چون میدانستیم سرچشمه همه اینها آن بد آموزیها و اندیشه‌های آشفته (دین) است می‌بایست پیش از همه بآنها پردازیم”.

حاوی نامه های طبيب فرانسوی نادرشاه از شخصيت و ويژگيهای نادرشاه افشار. این کتاب مشتمل بر دو نامه از بازن فرانسوی, پزشک نادرشاه به روژه، درباره شرح حال نادر شاه و اوضاع ایران بعد از اوست. در تاریخ نادرشاه کتاب ها تالیف شده و تحقیق ها به عمل آمده است ولی انصافا نوشته بازن که خود معاصر با نادرشاه و در خدمت آن شهریار بوده چندان ساده و بی پیرایه و بی طرفانه است که تاثیری خاص می بخشد و خواننده را مجذوب میکند. در اهمیت این کتاب همین بس که با وجود کوچکی حجم خود یکی از منابع اصلی مورخین اروپایی از قبیل لکهارت انگلیسی بوده است.

ایرج میرزا ملقب به «جلال‌الممالک» و «فخرالشعرا»، از جمله شاعران برجستهٔ ایرانی در عصر مشروطیت (اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی) و از پیشگامان تجدد در ادبیات فارسی بود. ایرج میرزا در قالب‌های گوناگون شعر سروده و ارزشمندترین اشعارش مضامین انتقادی، اجتماعی، احساسی و تربیتی دارند. شعر ایرج ساده و روان و گاهی دربرگیرندهٔ واژه‌ها و گفتارهای عامیانه است و اشعار او از جمله اشعار اثرگذار بر شعر دوره مشروطیت بود.

نوشته برتراند راسل ترجمه “س.الف.س.طاهری”
کتاب چرا من مسیحی نیستم، متن سخنرانی‌ است که برتراند راسل در ۶ مارس ۱۹۲۷ در انجمن ملی غیر مذهبیان در شمال لندن ایراد کرد که به صورت جزوه ‌ای در همان سال چاپ شد و پس از ویرایش پائول ادوارد، ویراستار کتاب ‌های راسل، به شهرت بیشتری رسید.

اثر حکیم خیام نیشابوری به کوشش امیرحسین خنجی

خیام نام مجموعه اشعار غیاث‌الدین ابوالفتح عمر بن ابراهیم خیام نیشابوری مشهور به خیام در قالب شعری رباعی است که در سده‌ های پنجم و ششم هجری به زبان فارسی سروده شده ‌اند و عمدتاً بیانگر دیدگاه ‌های فلسفی او می ‌باشند. این اشعار در زمان حیات خیام به واسطه تعصب مردم مخفی بوده و تدوین نشده و تنها بین یکدسته از دوستان همرنگ و صمیمی او شهرت داشته یا در حاشیهٔ جنگ ها و کتاب ‌های اشخاصی بطور قلم ‌انداز چند رباعی از او ضبط شده، و پس از مرگش منتشر گردیده ‌است. به همین خاطر در تعداد این رباعی ‌ها و نیز حقیقی یا جعلی بودن بعضی از آن ‌ها اختلاف نظر وجود دارد. خیام زندگی ‌اش را به‌عنوان ریاضی ‌دان و فیلسوفی شهیر سپری کرد، این در حالی بود که معاصرانش از رباعیاتی که امروزه مایه شهرت و افتخار او هستند بی‌خبر بودند. در چند قرن اخیر این رباعیات بسیار مورد توجه قرار گرفته، به زبان‌های بسیاری ترجمه شده‌ اند و تصحیحات فراوانی در آن ‌ها صورت گرفته‌ است.

نوشته کورش نیکنام
این کتاب بر اساس پژوهشی است که پدید­آورنده در چارچوب برنامه ­های مصوب سال ۱۳۷۴ پژوهشکده مردم شناسی سازمان میراث فرهنگی در باره آیین­ها و مراسم سنتی زرتشتیان ایران انجام داده ­است. در بخشی از پیش­گفتار کتاب آمده است: “آداب و رسوم هر قوم یا ملتی، گنجینه پر ارزشی است از فرهنگ، هنر و اخلاق مردم یک مرز و بوم که به مرور زمان شکل یافته و پس از گذر از فراز و فرود­های گذشته­ های دور، امروز به دست آن قوم رسیده است. این گنجینه چنانچه به درستی از نسلی به نسل دیگر نرسد، از بین خواهد رفت؛ یا این که در برابر هجوم فرهنگ بیگانه، دستخوش دگرگونی­های جبران ­ناپذیر خواهد شد. فرهنگ درخشان و پرآوازه ایران زمین نیز که تداوم فرهنگ پربار و دیرینه این سرزمین کهن­سال است، گنجینه ای از هنر، آداب، رفتار، سنت­ها و به طور کلی دانش و بینش نیاکان فرزانه ما است که از زمان­های دور تاکنون به تدریج فراهم گشته است.

نوشته یرواند آبراهامیان ️ ترجمه آقایان احمد گل محمدی و محمد ابراهیم فتاحی

یکی از کتاب ‌های برجسته در زمینه علوم سیاسی همین کتاب “ایران بین دو انقلاب” اثر یرواند آبراهامیان است. آبراهامیان در این کتاب به تحلیل تاثیرات متقابل سازمان‌های سیاسی و نیروهای اجتماعی ایران از سده‌ نوزدهم میلادی تا انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ می‌پردازه و نیروهای اجتماعی را به “گروه‌های قومی” و “طبقات اجتماعی” تقسیم می ‌کند و با توجه به دستاوردهای جامعه‌ شناسان تاثیرات نظام‌ های سیاسی بر نظام ‌های اجتماعی را بررسی می‌کند.آبراهامیان کارش را با تبیین ساختار اجتماعی سیاسی دوره‌ قاجار و علل و پیامد های انقلاب مشروطیت آغاز می‌کند و با بررسی دوره‌ رضاشاه و سقوط او و سال‌ های بحرانی شهریور ۲۰ تا مرداد ۱۳۳۲ ادامه میده و بر این دوره، به‌ ویژه تاثیر و تاثرهای نیروهای سیاسی تاکید می ‌کند، سال ‌های پس از کودتا را تا آستانه‌ انقلاب اسلامی ۵۷ به انگیزه‌ ریشه ‌یابی علل وقوع انقلاب و نیروهای موثر در آن از نظر می‌ گذراند و اهم حوادث و نیروهای سیاسی و اجتماعی موثر این دوره را تجزیه و تحلیل می‌کند و این‌گونه نتیجه می‌گیرد که علت وقوع انقلاب توسعه‌ ناهمگونی بود که حکومت محمد رضاشاه، خواه ناخواه، در پیش گرفته بود. آبراهامیان با بررسی نقش مهم اسلام و نیز نقش تعیین‌کننده‌ شخص خمینی در پیروزی انقلاب بررسی را به پایان می‌ برد. بی ‌گمان ایران بین دو انقلاب کتابی خوب در بررسی تاریخ هفتاد ساله‌ ایران است.

نوشته سید محمدعلی جمال زاده
ایشان نوشتن این کتاب را در آبان ۱۳۲۳ در ژنو به پایان ‌رساند. این داستان در هشت فصل یا پرده نگاشته ‌شده و نویسنده با قلم طنز آمیزی سرنوشت خیالی خود را در صحرای محشر به تصویر می ‌کشد. این کتاب هم از کتاب ‌های ممنوعه در ایران می ‌باشد.در داستان “صحرای محشر” شما با مردی بذله گو روبرو هستید که پشت لبخند رندانه اش گوشه و کنایه هایی شجاعانه به متقلبان و دین فروشان و ریاکاران سنتی و مدرن جامعه ایران زده است. و همین میتواند توجیهی مناسب برای ممنوعیت چاپ آن در نظام ریا زده و دروغ پرست کنونی باشد. جمال زاده آنقدر بزرگ است که نمیتوانند او را طرد کنند و آنقدر آثارش به کام آنها تلخ است که نمیتوانند اجازه چاپ بدهند.