ویسنده: کارلوس فوئنتس
مترجم: مصطفی مفیدی
‘خویشاوندان دور’, اثر ‘کارلوس فوئنتس’, رمانی بی زمان, ـ در رمز خیال و واقعیت و آمیزه‌ای نامتمایز از بیداری و رویا ـ در میان زنده‌هایی مرده و مردگانی به زندگی بازگشته, است .دو دوست در یک بعد از ظهر آفتابی نوامبر در باشگاه اتومبیل رانی فرانسه ناهار می‌خورند .ضمن صرف غذا دوست سالخورده ـ کنت دو برانلی ـ که عمرش با عمر قرن برابری می‌کند, تجربه‌های تازه‌اش را با دوست جوانتر در میان می‌گذارد, و کلاف قصه در این گفت و گو باز می‌شود . ساختار رمان بیشتر در قالب نقل تجربه‌های پراکنده و گسسته روایتگر قصه است که گاه به گاه جایش با نویسنده عوض می‌شود ;روایتگری که یک جا در ‘پارک مونسو ‘دست دوستی پسرکی در انزوا را رد می‌کند و جایی دیگر ـ پیرانه سر ـ برای جبران آن کوتاهی, نا تراشیدگی مردکی خشن و بی ادب را تحمل می‌کند ; مردی که روایتگر, تصویر آن پسرک را در چهره او می‌بیند .در این سیر زمانی طولانی که روایتگر آن را در ملک اربابی ‘آن ژین له بن ‘در خاطر مرور می‌کند سیر و سلوکی را در میان خواب و بیداری, و پندار و خاطره تجربه می‌نماید . او همواره گوش به نغمه‌های رازآمیز دارد و به چشم اندازهای جادویی و صحنه‌های از یاد رفته کودکی چشم دوخته است .

نوشته گئورگ ابرس که پیرامون ایران باستان در زمان سلطنت کمبوجیه (پادشاه هخامنشی) و حکومت سلسله بیست و ششم فراعنه مصر نگاشته شده، یکی از معدود رمان هاي تاریخی قرن نوزدهم کشور آلمان است که در قرن بیستم نیز مورد استقبال عمومی قرار گرفته است. این کتاب تحت عنوان دختر شاه مصر براي نخستین بار در سال ۱۸۶۴ منتشر شد و بلافاصله مورد استقبال و توجه کم نظیري قرار گرفت. دختر شاه مصر تا سال ۱۸۷۵ و بعد از آن یعنی تا سال ۱۹۲۸ بارها تجدید چاپ شد و خیلی زود به یکی از پرفروش ترین رمان هاي تاریخی زمان خود تبدیل گردید و به عنوان کتاب نمونه مشهور شد. تنها در کشور آلمان بیش از چهارصد هزار نسخه از آن به فروش رفت که با توجه به تیراژهاي رایج در قرن نوزدهم، رکود قابل ملاحظه و کم نظیري است. کتاب در سالهاي بعد به بیست و شش زبان مختلف ترجمه شد که اگر شمارگان ترجمه هاي آن را هم به حساب آوریم، مجموع نسخه هاي منتشر شده آن سر به میلیون می زند.

حکایت تنهایی ترسناک بشر است.
می خوانی و غمگین می شوی،برای همه مان. برای خودمان که میراث دار پدرانمان هستیم،که گوش می سپاریم و زندگیمان زندان می شود.
تو را می برد به آن گوشه ی دنیا…

ژان پل سارتر برای زندگی انسان جبر قائل است، هر انسان به دنیا می آید…بی اطلاع و پرسش… جبر به دنیا آمدن،جبر زیستن و با دیگران بودن و جبر مردن…
آری، نه می توانیم بمیریم، نه می توانیم زندگی کنیم،به تنگنای عجیبی افتاده ایم.

اثر معروفی با نثر ساده و در قسمت‌هایی مسجع از عطار نیشابوری است. عطار شرح ۷۲ تن از اولیا، عارفان و مشایخ تصوف را با ذکر مکارم اخلاق، مواعظ و سخنان حکمت آمیزشان در این کتاب به تحریر درآورده است. گفت اینک نهادم و گفت: اشهد ان لا الا الله و اشهد ان محمدا رسول الله. پس گفت شیخ گفته است که بگوی که این پیر شما بود و استاد شما بود نصیحت کرد و نصیحت استاد خود پذیرفتن شرط هست. اینک شاددل زنار ظاهر ببرید اگر خواهید که ما را بقیامت ببینید بجوانمردی بر شما که همه زنارهای باطن راببرید. این بگفت قیامتی از آن قوم برآمد و حالاتی عجب ظاهر شد. نقلست که آن روز که جنازه شیخ برداشتند خلق بسیار زحمت میکردند. جهودی بود هفتاد ساله چون بانگ و جلبه شنود، بیرون آمد تا چیست؟ چون جنازه برسید، او از برآورد که‌ای مردمان آنچه من میبینم شما می‌بینید. فرشتگان از آسمان فرو می‌آیند و خویشتن بر جنازه او میمالند در حال کلمه شهادت گفت و مسلمان شد. ابوطلحه بن مالک گفت که سهل آن روز که در وجود آمد روزه دار بود و آن روز که برفت هم روزه دار بود و بحق رسید روزه ناگشوده. نقلست که سهل روزی نشسته بود با یاران مردی آن جا بگذشت سهل گفت این مرد سری دارد تا بنگریستند مرد رفته بود.

این رمان به قلم ایرج پزشکزاد که نگارش رمان طنز دایی جان ناپلئون را نیز در کارنامه خود دارد، برای اولین بار در سال ۱۳۳۷ در مجله اطلاعات جوانان و برای بار دوم در سال ۱۳۵۰ در مجله فردوسی منتشر شده‌ است. داستان کتاب درباره یک نگهبان ساده بانک است که توسط مرتاضی هندی به زمان گذشته منتقل شده و به دربار هارون الرشید راه مییابد. با مشکلاتی که برای وی در این سفر به عمق زمان اتفاق میافتد درحال فرار به زمان حال مراجعت میکند و با خود انگشتر هارون الرشید را میآورد.
سیر و سفر در زمان، بخصوص در زمان گذشته، همیشه یک رویای بشر بوده است. آدم امروز آرزو میکند که با علم و اطلاع به توانایی خود و کمبودهای قدیم میتوانست بمیان آدمهای قرون گذشته برگردد و برتریهای خود را به رخ آنان بکشد و تفریح کند. این تفریح و تفرج در گذشته، موضوع بسیاری از آثار تخیلی نویسندگان، بخصوص بعد از اختراع سینمائوگراف قرار گرفته و فیلمبرداران کشورهای مختلف این موضوع را به کرات به عنوان تفریح دلپذیر مورد استفاده قرار داده اند. چند شب پیش با دوستی در این مقوله حرف میزدیم، بفکر افتادیم که ما هم در این زمینه آزمایشی بکنیم، فکر برگرداندن ماشاالله خان دربان بانک، به دوران پرجلال هرون الرشید در ذهن ما شکل گرفت و طرح آنرا به تقلید ادبیات خارجی ریختیم. اما از آنجاکه هنوز سینمای نوخاسته ما توانایی آنرا پیدا نکرده که اینگونه قصه های پر ماجرا را به پرده سینما بکشاند و از آنجا که یک مجله متخصص جوانان شروع به انتشار کرده است، ناچار ماشاءالله خان را بر صفحه کاغذ راهی میکنیم تا به دوران پرشکوه هرون الرشید بگردد. انشاالله سفرش بخیر باشد

سیمون دوبووار
بووُآر به عنوان مادر فمینیسمِ بعد از ۱۹۶۸ شناخته می‌شود. معروف‌ترین اثر وی کتاب جنس دوم است که در سال ۱۹۴۹ نوشته شده‌است. این کتاب به تفصیل به تجزیه و تحلیل ستمی که در طول تاریخ به جنس زن شده‌است می‌پردازد. پس از آنکه این کتاب چند سال پس از چاپ فرانسه، به انگلیسی ترجمه و در آمریکا منتشر شد، به عنوان مانیفست فمینیسم شناخته شد.
همچنین به بررسی کاملی از روند شکل گیری شخصیت اجتماعی و رتبه‌بندی زن در طول تاریخ می‌پردازد. نگاه دوبوواردر این کتاب-مقاله فقط تاریخی محض نیست و از منظر زیست شناسی – روانشناسی – اجتماعی – فلسفی نیز به مسئله چگونگی کهتر شدن مقام زن از مرد پرداخته است. این که چرا از ابتدای تاریخ مرد عنان برتری به دست گرفت و زن به عنوان جنس دوم نقش خود را پذیرفت.

این کتاب مجموعه چهار تحقیق مستقل درباره دوره ایلخانان است: الف) دین و مذهب در عهد ایلخانان ایران؛ ب) تصوف در دوره ایلخانان؛ ج) جامع‌التواریخ و تاریخ‌نویسی در دوره ایلخانان؛ د) مقلدین شاهنامه در دوره مغول و تیموری و تاریخ منظوم شمس‌الدین کاشانی. قسمت اول و دوم در حقیقت مکمل تاریخ سیاسی مغول و مقدمه‌ای برای ورود در مباحث مربوط به تاریخ اجتماعی آن دوره محسوب می‌شود. قسمت سوم و چهارم شامل تحقیق نسبتاً دقیق و کم‌سابقه‌ای درباره تاریخ‌نویسی در دوره مغول و ارزش و اهمیت جامع‌التواریخ و مؤلف واقعی آن و مسئله رابطه جامع‌التواریخ با خواجه رشیدالدین و همچنین مقلدین شاهنامه در دوره مغول و تیموری و تاریخ منظوم شمس‌الدین کاشانی است.

نویسنده : فتح الدین فتاحی

دلایل روی کار آمدن و سقوط دولت مجاهدین افغانستان

دورتی تنها دختر کشیشی در یکی از شهرهای کوچک انگلستان است که زندگی مذهبی خشک و کسالت باری را می گذراند . او وظایف زیادی در کلیسا و خانه به عهده دارد ، پدر سخت گیری داشته و تمایلی به ازدواج نیز ندارد . روزی به طور ناگهانی حافظه اش را از دست می دهد و خود را در لندن می یابد و وقتی بعد از یک ماه حافظه اش باز می گردد به قدری شایعات مختلف در مورد او ساخته شده که پدرش او را در خانه نمی پذیرد و دورتی وارد زندگی جدیدی می شود…

این داستان رمانی تاریخیست در دوره ساسانی که در اولین دوره جایزه ادبی بزرگ بوشهر جزء پنج رمان برتر بوده است. جنگ شاهزادگان بر سر قدرت، تضاد و اختلاف میان اشرافِ هفت خانواده ی بزرگ زمیندار، حمله ی رومی ها از یک سو و ترک ها از سوی دیگر در این رمان به تصویر کشیده می شود.

در زمان های قدیم، پیش از حمله ی اعراب به ایران زمین، شاهنشاهی به نام هرمزد بر این سرزمین حکومت می کرد. عمر شاهنشاه هرمزد رو به پایان بود و او پنج پسر با نام های شاپور، اردشیر، یزدگرد، بهرام و خسرو داشت. از بین پسران، شاهنشاه فرزند دوم خود که اردشیر نام داشت را بیش از دیگران دوست می داشت. شاید علتش علاقه ی بیش از حد هرمزد به زن دوم خود (مادر اردشیر) بود. در روزگار جوانی، به علل سیاسی و به فرمان پدر، هرمزد با زن اول خود (مادر شاپور) که از خاندان قدرتمند سورن که بعد از خاندان ساسانی قدرتمند ترین خانواده ی کشور بود و بسیاری از مقامات لشکری و کشوری و از جمله مقام وزیر اعظم (ورزگ فرمَدار) که بر عهده ی شخصی به نام قبادبود را در اختیار داشتند، ازدواج کرده بود. در آن زمان هفت خانواده ی بزرگ تیول دار که از گذشته های قدیم در ایران زمین وجود داشتند، دارای قدرت و ثروت بودند که در عصر ساسانی خود خاندان ساسانی یکی از این هفت خانواده بود و بعد از آن خاندان سورن و کارن بیشترین قدرت را داشتند..