نویسنده: ريموند دكوين، مترجم: (بی‌نیاز) داریوش
اين كتاب داراى اطلاعات بسيار مهم و جالبى است كه با خواندن آن نگاهتان به نحوه پيدايش اسلام مطمئنا تغيير خواهد كرد.توصيه ميكنم حتما بخوانيد. با همرسانی این نوشتار سودمند، در روشنگری و ستیز براى زدودن نادانی و یاوه‌ها در جامعه هم‌دست باشید.

ارنست همینگوی ترجمه احمد کسایی پور
نویسندهٔ نامدار آمریکایی که در سال ۱۹۲۶ منتشر شد. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است. محور داستان مسافرت گروهی آمریکایی و انگلیسی مقیم فرانسه از «نسل گم شده» به اسپانیا برای دیدن فستیوال گاوبازی پامپلونا است.

آلفرد آدلر ترجمه طاهره جواهرساز
آلفرد آدلر؛ روان شناس مشهور اتريشى، به بيماران اندوهگين خود می‌گفت: اگر از اين نسخه پيروى كنيد ظرف ١٤ روز معالجه خواهيد شد. هر روز فكر كنيد چطور می‌توانید يک نفر ديگر را خوشحال كنيد. زيرا انديشه خوشحال كردن ديگران ما را از تفكر درباره خودمان باز می‌دارد و بزرگترين عامل نگرانى ترس و اندوه انديشيدن درباره خود است. شادمانى انسان و شادمانى ديگران به يكديگر وابسته است!

نویسنده الی ویزل ترجمه نینا استوار
روایت تکان‌دهنده‌ای از زندگی پرعذاب زندانیان نازی در اردوگاه‌های مرگ آشویتس ـ مونوویتس و بوخنوالد ست‌.
روزی یک جوان اسرائیلی از طرف یک روزنامه شهر تل آویو با من مصاحبه کرد گفت و گوی ما جنبه خصوصی به خود گرفت و من یک وقت به خود آمدم که دیدم مشغول کند و کاو در خاطرات زمان اشغال فرانسه بودم. تمام موارد و قرائنی که نظارت مستقیم به آنها داشته ایم در ما تأثير گذارد. من به آن پسر جوان اعتراف کردم که از فجایع آن دوران سیاه هیچ چیزی به اندازه واگنهای حامل کودکان یهودی در ایستگاه راه آهن مرا تحت تأثیر قرار نداده است تازه من خودم آنها را ندیده بودم این موضوع را همسرم در حالی که هنوز نفرت مشاهده این صحنه، در او موج می زد برایم بازگو کرده بود. در آن زمان ما هنوز از روش وحشتناک نازیها در مورد ” پاک سازی نژادی ” کاملاً بی اطلاع بودیم. تصور وجود این ،صحنه یعنی این بچه های معصوم و بی گناهی که به زور از دامان مادر جدا شده بودند، از محدوده آن چه که روزی میتوانست قابل باور کردن باشد نیز گذشته بود فکر کنم آن روز برای اولین بار وجود ظلم و بی عدالتی را حس کردم. ظلم و ستمی که ظهورش نقطهٔ پایان دوره ای از تاریخ و مبدأ فصلی نوین گردید. من بارها و بارها به این کودکان فکر کرده ام، او بالاخره گفت : – من یکی از آن ها هستم. بله او یکی از آن هزاران کودک بی گناه بود او دیده بود که چگونه مادرش خواهر دردانه و افراد خانواده اش در کوره ای که از انسانهای زنده تغذیه میشد نا بود شدند و اما در مورد پدرش او محکوم بود روز به روز ناظر مرگ تدریجی ، جان دادن ذره ذره و عاقبت شاهد مرگ فجیع او باشد. آن هم چه مرگی کتاب شرح وقایع و هم چنین داستان معجزه آسای نجات این کودک را شرح میدهد من معتقدم این کتاب با نوشتههای دیگری که در این زمینه وجود دارند كاملاً متفاوت و در نوع خود واقعاً بی نظیر است محتویاتش گواهیست بر این اعتقاد. آن چه بر سر یهودیان شهرک سیگه در ترانسیلوانی آمد از این قرار بود:

سلطان احمد میرزا عضد الدوله
شرح حال زنان و دختران و پسران و متضمن سی و هشت سال سلطنت و نوادر احوال فتحعلی شاه قاجار.این کتاب، گزارش نامرتبی از تاریخ دوران سلطنت «آقا محمد خان» و «فتحعلی شاه قاجار» است. مؤلف کتاب، «سلطان احمد میرزا عضد الدوله»، از فرزندان «فتحعلی شاه» است که در سال 1240 ه. ق متولد شد و در اواسط دوره «مظفر الدین شاه قاجار» درگذشت. بیشتر مندرجات کتاب، شرح حال زنان، دختران و پسران «فتحعلی شاه» و همچنین، جزئیات فراوان از وقایع داخل دربار است. عضدالدوله، در این کتاب، به شرح مبسوط و متوالی حوادث تاریخی نمی پردازد. وجهه نظر او تاریخ نویسی نیست بلکه بیشتر نقل خاطرات و گردآوری شنیده ها و مشهودات است. این ویژگی، کتاب را خواندنی و جالب کرده است.«سلطان احمد میرزا عضدالدوله»، شاهزاده ای فاضل و با کمال بود. او اوقات خود را بیشتر به مطالعه و تحقیق می گذراند و کمتر به سیاست می پرداخت. «عضد الدوله» از دوران سلطنت پدرش، «فتحعلی شاه» و «آقا محمد خان»، خاطرات گرانبهایی داشت که آنها را در «تاریخ عضدی» ثبت و ضبط کرده است. کتاب حاضر که به نام مولفش شاهزاده عضدالدوله سلطان احمد میرزا به تاریخ عضدی شهرت یافته کتاب ارزنده ای است در باب سه پادشاه نخستین سلسله قاجاریه یعنی آغا محمد خان بنیان گذار سلسله و بردار زاده اش باباخان که پس از جلوس بر تخت سلطنت به نام فتحعلی شاه خوانده شد و نوه فتحعلی شاه و ولیعد وی محمد میرزا که پس از استقرار بر مسند پادشاهی ایران محمد شاه نامیده شد.

احمد کسروی
شیعی‌گری با نام دیگر بخوانند و داوری کنند کتابی نوشته شده از احمد کسروی است که به خرده‌گیری‌هایی به کیش شیعه می‌پردازد. شیعی‌گری یکی از سه‌کتاب کسروی (دو کتاب دیگر بهائی‌گری و صوفی‌گری) در خرده‌گیری بر آنچه که بددینی می‌خواند است. این کتاب در زمان زندگانی کسروی جنجال‌های فراوانی را برانگیخت و حتی کار به دادخواهی او در دادگاه کشید؛ ولی پیش از طی کامل مراتب قانونی و صدور حکم، چند تن از مراجع تقلید شیعه با فتاوا و حمایت‌های خویی، عبدالحسین امینی، حسین قمی بروجردی، صدر پدر امام موسی صدر و روح‌الله خمینی (از روحانیون شیعه) در ابتدا به ترور نا موفق نواب صفوی و سپس با اقدام دو عضو دیگر علی‌محمد امامی و حسین امامی کسروی را به همراه منشی اش در کاخ دادگستری به قتل رسانیدند. رسول جعفریان، ضمن «ورق‌پاره» خواندن «شیعه‌گری»، آن را یکی از تندترین و افراطی‌ترین نوشته‌ها ضدّ مذهب تشیع در ۵۰ سال پیش از دههٔ بیست شمسی می‌خواند. وی کسروی و سید علی‌محمد باب را شبیه به هم اما با تفاوت‌هایی در «فضا و هوا» و دارای برانگیختگی می‌داند. کتاب «بخوانید و داوری کنید» همان «شیعه‌گری» است که پس از ممنوعیت «شیعه‌گری» با افزودن تغییرات تحت نامی جدید به چاپ رسید.

مسعود انصاری
این پژوهش به گونه آشکار تئوری شیعه گری، افسانه امام زمان سازی، رویدادهای راستین تاریخ اسلام را که بوسیله آخوندهای شیعه گری دگردیسی شده و خرافاتی را که در تار و پود نهاد شیعه گری و امام زمان سازی به کار رفته، بر پایه صدها بنمایه توانگری که بوسیله تاریخ نویسان نامدار عرب و غیر عرب نگارش شده، ژرف یابی کرده و نشان می دهد که چگونه ملایان و آخوندهای شیعه گری به منظور تأمین منافع فردی و طبقاتی خود، ملت را با مشتی تئوری های دروغین و نابخردانه افسون و آنها را به ژرفای واپسگرایی و فروافتادگی واژگون کرده اند.

پل استراترن

آشنایی با فیلسوفان مجموعه ای از زندگی نامه های فیلسوفان مشهور است که برای گشودن باب آشنایی با اندیشه ها و دیدگاه های آنان مدخل مناسب و مغتنمی به نظر می رسد. در هر کتاب گذشته از ارائه ی اطلاعات زندگی نامه ای، افکار هر فیلسوف در رابطه با تاریخ فلسفه به طور کلی و نیز در رابطه با جریان ها و تحولات فکری و اجتماعی و فرهنگی عصر او بازگو می شود و بدون ورود به جزئیات نظریات و عقاید او، مهم ترین نکته های آنها با بیانی ساده و روشن و در عین حال موثق و سنجیده بیان می شود. اساس کار در این کتاب ها سادگی و اختصار بوده است تا جوانان و نیز همه ی خوانندگان علاقه مندی که از پیش مطالعات فلسفی زیادی نداشته اند بتوانند به آسانی از آن ها بهره بگیرند و چه بسا همین صفحات اندک انگیزه ی پی‌جویی بیشتر و دنبال‌کردن مطالعه و پژوهش در این زمینه می شود.

جی.ال.مکی
کتاب معجزهٔ خداباوری، اثر جی. ال. مکی، از مهم‌ترین کتاب‌هایی است که در سنت فلسفهٔ تحلیلی، به بحث دربارهٔ وجود خداوند می‌پردازد. در این کتاب، مکی به بررسی استدلال‌هایی که در دفاع یا رد خدا طرح شده‌، می‌پردازد و با دقت و ظرافتی که مشخصهٔ یک اثر برجسته در فلسفهٔ تحلیلی است، بحث‌های متفاوتی را که دربارهٔ خدا مطرح شده بررسی می‌کند. دیگر ویژگی این کتاب که بر جذابیت آن افزوده، این است که مکی بحث‌های خود را به فیلسوفان دین در سنت تحلیلی مانند ریچارد سوئین‌برن و آلوین پلانتینگا محدود نمی‌کند و مواضع فیلسوفان غربی بسیاری را که درگیر بحث دربارهٔ وجود خداوند شده‌اند، طرح و بررسی می‌کند. مکی در این کتاب، آرا و نظرات پاسکال، لاک، هیوم، بارکلی، کانت، ویتگنشتاین، کیرکگارد، ویلیام جیمز و… نقد و بررسی می‌کند. گذشته از محتوای غنی کتاب، زمینهٔ تاریخی شکل‌گیری آن نیز از دلایلی است که بر اهمیت آن می‌افزاید.

ایزاک آسیموف،مترجم هوشنگ غیاثی نژاد
این مجموعه دو جلدی حاوی هفده داستان کوتاه علمی-تخیلی است که به انتخاب و با ویراستاری ایزاک آسیموف آماده شده. در میان نویسندگان داستان‌ها نام‌هایی همچون آرتور سی. کلارک، جرومی بیکسبی، لاری نیون و … به چشم می‌خورند. آسیموف در انتهای هر داستان دو بخش کوتاه آورده. در بخش اول به تحلیل هر داستان پرداخته و در بخش دوم به جنبه‌های علمی داستان اشاره کرده است.اولین داستان کتاب با عنوان “سوراخ‌های دور مریخ” با این جملات آغاز می‌شوند: “خدمه سفینه‌های فضایی بایستی بر مبنای شایستگی‌های عقلی و غیراحساسی فردی انتخاب شوند. بهانه‌گیرهای سمج، صاحبان استخوان‌های برآمده، وسواسی‌ها و به خصوص کسانی که سفارش شده بودند، به درد این کار نمی‌خوردند. من از تجربه تلخی سخن می‌گویم. زیرا در اولین هیئت اعزامی به مریخ، هاک آلنبی با مزخرفات و جناس‌هایی که می‌بافت ما را به مرز دیوانگی رساند. بالاخره به این نتیجه رسیدیم که حرف‌هایش را پشت گوش بیندازیم. لیکن هیچ‌کس نمی‌توانست آخرین مطلب کلاسیک او را نادیده بگیرد. آن مطلب در تقویم سالیانه دانش ستاره‌شناسی نوشته شده و در آن‌جا باقی خواهد ماند. آلنبی به عنوان فرمانده هیئت اعزامی، اولین کسی بود که پایش را بر سطح مریخ گذاشت و از سفینه خارج شد. وقتی او از محفظه هوا بند سفینه مارس I بیرون رفت، همان پایش را بر روی یک صخره مناسب گذاشت، نوک پوتین سنگین‌اش را در یک حفره قرار داد، پایش سر خورد، قوزک آن در رفت و روی باسن‌هایش به زمین خورد …”