آرتور چارلز کلارک، نویسنده داستان های علمی تخیلی، ازمشاهیر عصر حاضر است که در اغلب کشورها او را به دلیل رویاهای بلندپروازانه اش می شناسند؛ خصوصا به این خاطر که بسیاری از رویاهای او در زمان زندگی اش رنگ واقعیت به خود گرفت. وی تالیفات بسیاری در زمینه علوم و کاربردهای فناوری فضایی دارد که بسیاری از آنها الهام بخش هم عصرانش در بهره مندی از موهبت فضا بوده است.نور زمین نام داستانی در گونهٔ علمی-تخیلی است که در سال ۱۹۵۵ نگاشته و برای اولین بار در سال 1955 میلادی در لندن منتشر شد. داستان درباره اهالی زمین و ماه است که با سایر ساکنان منظومه شمسی درگیر می شوند. در این کتاب به خوبی می توان خط فکری کلارک را مورد شناسایی قرار داد و درک کرد. او در پایان کتاب یکی از آرزوهای دیرینه انسان را که صلحی دائمی و پایدار است مطرح می کند و امیدوار است که روزی نبرد و درگیری برای دستیابی به مواد اولیه کارخانه ها و کسب قدرت بیشتر به پایان رسد و سیاستمداران مسئولانه با مسائل برخورد کنند.

داستان کتاب حکایت کشور خیالی غربستان است. پادشاه غربستان به نام «ممول» 25 پسر دارد. ممول وصیت می کند تا بعد از مرگش پادشاه بعدی با یک انتخابات مردمی از بین پسرانش انتخاب شود. پس از مرگ پادشاه، مردم پسر اول را به پادشاهی «انتخاب» می کنند و همینطور حکومت بین بیست و چهار پسر دست به دست می‌شد. داستان کتاب دوره حکومت آخرین پسر یعنی دموقراضه را (که به دلیل زشتی و کوتاه قدی و نقائص جسمانی به این نام خوانده می‌شد) روایت می‌کند. دیکتاتوریِ خودی ها و انتخابات قلابی غربستان شباهت های نمادینی با نظام ولایت فقیه در ایران دارد.

در این مجموعه کوشش شده با ساده‌ترین بیان، ماهیت و عملکرد جمهوری اسلامی و مذهب شیعه و ادیان دیگر در رابطه با زنان تشریح شود و منشأ آن که یک تشکیلات شیطانی بسیار باستانی حاکم بر کره زمین می‌باشد برای تمام کسانی‌ که ابعاد قضیه را نمی‌دانند روشن گردد. در بخش فنی‌ جزئیات فنی‌ مطلب به زبان تخصصی برای کسانی‌ که نیازمند روشنگری بیشتری هستند ارائه میشود.

در بخش نخست «رگ تاک» نگارنده کوشید از دیدگاهی نو به مبانی تاریخ اجتماعی ایران بنگرد . بخش دوم به سرنوشت تاریخی‌ جامعه ایرانی‌ از آستانه انقلاب مشروطه تا عصر حاضر دارد که بخش مهم آن را بازنگری این انقلاب تشکیل می دهد .درون مایه برسی‌ جلد دوم ، بر شالوده تفکر تاریخی‌ مطرح شده در جلد نخست استوار است . بدین جهت از خواننده می طلبیم برای شناخت بهتر از دیدگاه مزبور مطالعه «رگ تاک» را از جلد نخست آغاز نماید.

قرابت و ارتباطی‌ که بین علم و دموکراسی موجود است به مراتب بیشتر از آن است که بعضی‌ مردم تصور می کنند، و آنچه این دو چیز در آن با یکدیگر شریک و شبیه اند اینست که مبنای هر دو مباحثه آزادانه و ترجیح نهادن آن بر اطاعت اوامر است. در آن دوره‌ها و در میان آن جماعاتی که متابعت از علم و عقل را ملاک امور قرار نمی‌دادند و نمی‌دهند هیئت‌ها و مراکزی را به سمت رسمی‌ حافظين معرفت و بیت حکمت می‌شناختند و می‌شناسند ، مثل روحانیون و کهنه معابد در مصر قدیم و لاماها در تبت . ادامه‌ی مطلب

«هارون و دریای قصه ها» داستانی جذاب و زیبا است که در آن خوبی و زشتی در قالب درامی طنزآمیز با هم در نبردند. ماجراهای پر حادثه و شخصیت های خوب و بد داستان چنان هنرمندانه و زیبا ساخته و پرداخته شده اند که جذابیت آن را هم طراز افسانه های هزار و یک شب ساخته اند.» ادامه‌ی مطلب

گاندی یک انسان است و نه بیشتر، به علاوه انسانی‌ است به قول خودش تجربه گار حقیقت و به همین خاطر مانند همه مستعد خطاست و ممکن است بیشتر از خطا هم از او سر بزند . او به دلیل نزدیکی‌ زبانش به زبان عرفا و نزدیکی‌ عملش به رفتار تارکان دنیا،به شدت در معرض خطر مقدس شمرده شدن است چیزی که بسیار از آن وحشت دارد .نویسنده در کتاب حاضر،خود نگاهی‌ اینچنینی به گاندی دارد و در جای جای کتاب هم، به تلاش خود گاندی برای تقدس زدایی از خود و از هر شخص و نظریه مطلقی‌ اشاره می‌کند .

من و پائولو به همه جای ایران سفر کرده ایم ، از زابل گرفته تا ماکو ، از بوشهر تا مشهد ، از بندر عباس تا بندر انزلی . همان طور که برخی‌ صفحات پیش رو خواهید دید ما هم به بالا شهر و هم به پائین شهر تهران سر کشیده ایم ، به پای منبر‌ها و مساجد رفتیم ، و از ‌بوتیک‌های بازار و دفاتر اداری دیدن کردیم . در حقیقت تنها یک مکان است که ما از آن بازدید نکرده ایم ، و آن جائی‌ نیست جز «زندان اوین» که به قول شما (خدا از آن حفظتان کند) ادامه‌ی مطلب

دکتر اسماعیل خویی شاعری است که هم در قالب ‌های سنتی شعر می سراید و هم در قالب‌های مدرن. در قالب‌های سنتی مفاهیم فلسفی و اجتماعی روز را با تعابیر و تصاویر درخشانی به کار می گیرد و همین باعث می‌شود که شعر‌های اینگونه‌اش از هر سه جنبه‌ی زبان، خیال‌پردازی و اندشیه غنی باشند و رنگ و بوی کهنگی به خود نگیرند. زبانِ مدرنِ شعرهایش اما چیزِ دیگری‌ست؛ سرشار از تصویرپردازی‌ها و حسّامیزی‌های درخشان که برجسته‌سازی‌های منحصر به فردی را به همراه دارند. ادامه‌ی مطلب

آرامش دوستدار در اين اثر، «روشنفکری ايرانی» را که «هنر» آن را در نينديشيدن می‌داند، به گونه‌ای بنیادین نقد می‌کند و سنجشگرانه در رفتار فرهنگی ما می‌کاود تا کارسازی فرهنگی‌مان را روشن سازد. تزهای کانونی اين کتاب بر آن تاکيد دارند که ما در ۱۵۰ سال گذشته نيز به خلاف ظاهرش، در اسارت ديرپای فرهنگی‌مان همچنان «ناپرسا و نينديشا» مانده‌ايم و در دوره‌ای که کلام الهی مستقيما از افق فرهنگی برخی از متجددان خارج می‌شود، روال درونی به همانگونه ناپرسا می‌ماند که پيشتر بوده است. نويسنده تاکید می‌کند که فرهنگ ما چون دينی بوده و مانده، در سراسر رويدادش «ناپرسنده‌ی پرسشنما» بوده است. ناتوانی ما در پهنه‌ی مسلط فرهنگی، ناشی از «دينخويی» و مآلا ناپرسايی فرهنگی ما بوده است. آرامش دوستدار یادآور می‌شود که «دينخويی» الزاما با دين به مفهوم تاريخی يا متداول آن و نيز پارسايی اصيل که از شرايط دين است کاری ندارد، بلکه رويکردی‌ست که از انديشدن و پرسيدن می‌گريزد و از نزديک شدن به هر پرسش و بغرنج ناسازگار با دستورالعمل‌های فرهنگ مستولی در جامعه می‌پرهيزد. بطور خلاصه «دينخويی» يعنی آن رفتاری که امور را بدون پرسش و دانش می‌فهمد. نويسنده يکی ديگر از مشکلات بنیادین فرهنگی ما را در «روزمرگی» می‌داند. «روزمرگی» يعنی سطحی ماندن و رفتاری که هيچ جويايی و جنبش درون رونده‌ای در آن ديده نمی‌شود تا عمقی به آن سطحيت بدهد. برای «روزمرگی» معنوی، همه چيز روشن و آشکار است. هيچ چيز نياز به انديشيدن ندارد و هيچ گرهی نيست که «روزمرگی» معنوی آن را فورا باز نکند. «روزمرگی» آن رويکردی‌ست که هيچ تاريکی و ابهامی در سراسر تاريخ و فرهنگ ما نمی‌بيند تا آن را معروض پرسش قرار دهد.